De gelijkenis van een vader met twee zonen lijkt simpel, maar vraagt wat uitleg en wat context. Jezus vertelt deze gelijkenis ten behoeve van de vertegenwoordigers van het Sanhedrin, die vragen hadden bij Jezus’ bevoegdheid. De ene zoon lijkt beleefd en plichtbewust, maar het blijft beperkt tot uiterlijke schijn. De andere zoon is aanvankelijk wat eigenzinnig, maar krijgt spijt, verandert van inzicht en komt tot inkeer. De attitude van de eerste zoon doet wat denken aan de vrome woorden van Ex. 24, 7: “Alles wat Jahwe zegt zullen wij doen en ter harte nemen”. Jezus waarschuwt tegen uiterlijke schijn en loze, vrome woorden. Vooral in de scheldrede tegen de Farizeeën (Mt 23) gaat Jezus hier dieper op in: “zelf handelen ze niet naar hun woorden”. Jezus gebruikt zware scheldwoorden die we misschien niet verwachten uit Zijn mond: huichelaars, blinde leiders, dwazen en blinden, gekalkte graven, slangen, adderengebroed,…

De parabel “Arbeiders van het elfde uur” is een antwoord op een vraag van Petrus: “Wat zullen wij dus krijgen?”. Een parabel of een gelijkenis is een verhaaltje uit het dagelijkse leven gegrepen om een religieus idee te illustreren. Jezus vertelt het herkenbare verhaal van een landeigenaar (= God) die arbeiders (= gelovigen) zoekt voor een intensieve werkdag van 12 uur tijdens de druivenpluk eind september. De landeigenaar gaat 5 maal op zoek naar arbeiders: om 5u ‘s morgens, om 8u, om 11u, om 14.00u en tenslotte om 16.00u. Het dagloon wordt vastgesteld op 1 denarie (laat ons zeggen 50 Euro). Op het einde van de lange werkdag krijgen alle arbeiders 1 denarie (50 Euro). De arbeiders van het eerste uur (die gewerkt hebben van 5u tot 17.00u) zijn verbolgen dat de arbeiders van het elfde uur (die slechts één uur gewerkt hebben, namelijk van 16.00u tot 17.00u) evenveel krijgen. Zo’n dagloon was zo’n beetje het bestaansminimum: een lam kostte bijvoorbeeld 4 denariën. Als de landeigenaar aan de arbeiders van het elfde uur slechts een uurloon had uitgekeerd, dan zouden ze een slordige 4 Euro hebben gekregen (en dan zouden ze 50 dagen hebben moeten werken om 1 lam te kopen). Het is duidelijk dat de landeigenaar wil dat iedereen het goed heeft en vooral, da t niemand in de armoede verzeild raakt. Tot zover de parabel…

Vergeven en vergeten is slechts één letter verschil, maar het verschil is groot. Jezus vraagt ons meermaals om vergevingsgezind te zijn, maar Hij vraagt nooit om alles zomaar te vergeten. Twee voorbeelden uit de geschiedenis van de Xxste eeuw: de Holocaust of Shoah en de genocide in Rwanda (1994). We mogen die gruwelijke episodes niet vergeten; na de nodige bestraffingen is het tijd voor vergeving en verzoening. Het echte vergeven gebeurt met en vanuit het hart, niet louter met de mond.

Antwerpen, 15 Augustus 2020

Beste parochiaan, keuzeparochiaan of kerkganger van Sint-Joris.

De zending van onze pastoor Herman Augustyns naar de Rupelstreek vanaf 1 september kwam onverwachts en heeft velen van ons verrast.

Op 23 augustus vierden we het afscheid van pastoor Herman in onze parochie. Vanaf 1 september neemt hij een immers nieuwe opdracht op als parochievicaris in de Rupelstreek.

We betreuren het overlijden van de heer Paul Majean (25 maart 1938 - 17 augustus 2020) aan de gevolgen van een slepende ziekte. Hij was de echtgenoot van Rita Van Broekhoven van wie we eerder dit jaar afscheid genomen hebben.

Als een charlatan een sekte opricht, dan zal hij altijd geneigd zijn om geld te ontfutselen aan zijn volgelingen. De eerste christenen werden weliswaar ook aanzien als een Joodse sekte (Hnd 24, 5.14) die de naam “De Weg” gekregen had, maar hun leider, Jezus, beantwoordde geenszins aan het Messias-profiel dat de Joden verwacht hadden. De Joden zaten inderdaad al eeuwen en eeuwen te wachten op een nieuwe Mozes die tegelijkertijd een nieuwe David zou zijn: een groot profeet dus die als machtige koning de Joden zou redden van alle onheil.

Op de 21ste zondag door het jaar (A-jaar) lezen we een passage die uitermate belangrijk is voor de Katholieke Kerk: Mt 16, 13-20 “de belijdenis van Petrus”. Het lijkt wel een eenvoudige, symmetrische, bijna romantische, uitwisseling van lofbetuigingen: 2 x “Gij zijt”.

Het dogma van Maria-Tenhemelopneming werd afgekondigd door Pius XII in 1950. Het lag al op tafel tijdens het Eerste Vaticaans Concilie (1870), maar toch heeft de Katholieke Kerk nog 80 jaar gewacht met de officiële afkondiging. Nochtans lag het dogma in de lijn van het dogma van de onbevlekte ontvangenis (Pius IX, 1854): Maria is altijd “gevrijwaard van elke smet van de erfzonde” geweest, vanaf haar geboorte uit (Sint-) Anna. Dit dogma gaat terug op de begroeting van de engel Gabriël bij zijn boodschap aan Maria (Lc 1, 28): “Ave, gratia plena, Dominus tecum”, letterlijk vertaald “Gegroet, vol van genade, de Heer met jou”. De begroeting van de nicht Elisabet is al even betekenisvol: “Gij zijt gezegend onder de vrouwen” (Lc 1, 42). In het volgende vers valt de uitdrukking “de moeder van mijn Heer”.

  • op dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag:
    • tussen 9:30 en 11:30 uur voor bezoek;
  • op zaterdag:
    • tussen 14 en 16 uur voor bezoek;
    • tussen 16 en 17 uur voor de eredienst;
  • op zondag:
    • tussen 10 en 11:15 uur voor bezoek;
    • tussen 11:15 en 12:15 voor de eredienst.

Dank voor uw begrip namens
het parochieteam en waarnemend pastoor Bruno Aerts

Geen feed gevonden