Afdrukken
Categorie: hoofdartikel
Hits: 737

We kennen vooral de Passie (of de lijdensweg) van de Heer (denk bijvoorbeeld aan de Matthäus-Passion van Bach), maar Jezus vraagt dat we Hem liefhebben boven alles en iedereen. Ja, we moeten Hem volgen het koste wat het kost, wat de gevolgen ook mogen zijn. We moeten de hoogste prioriteit aan God geven. We weten allemaal dat Jezus, net zoals iedere tot de kruisiging veroordeelde, Zijn Kruis Zelf moest dragen (wie weet had Hij als zoon van de timmerman Zelf kruisen vervaardigd), maar we willen niet weten wat het betekent om zelf zijn kruis op te nemen: we moeten bereid zijn ons leven te geven voor Jezus. De Heer vraagt radicale onthechting van alles en iedereen, zelfverloochening en zelfs martelaarschap.

In de eerste eeuwen van het christendom stond het martelaarschap in hoog aanzien, maar nu heeft het een bijzonder negatieve bijklank. Een eerbetoon aan een martelaar uit de recente geschiedenis is hier op zijn plaats: Óscar Romero, geboren in één van de vele arme gezinnen die San Salvador telt, op 60-jarige leeftijd aartsbisschop, verliet het aartsbisschoppelijk paleis, ging in een hospitaal voor de armen wonen, stond voortdurend aan de kant van de armen en werd uiteindelijk vermoord (1980).

Een citaat uit een preek van 1977: <<Bevrijding wil zeggen dat mensen verlost worden en niet alleen over de dood heen... Bevrijding wil zeggen dat mensen elkaar niet uitbuiten hier op aarde...het willen verlossen van de mens van zoveel slavernij.>>

Romero werd in 2018 heilig verklaard door Paus Franciscus. In 2011 had Obama hem al de “bisschop van de armen” genoemd. Romero had zijn kruis opgenomen, letterlijk. Romero wou Jezus van heel nabij volgen, tot in de dood. Het verband tussen Jezus en Romero is duidelijk: de meeste volgelingen van Jezus behoorden tot de lagere sociale klasse (bijvoorbeeld: vissers); idem voor de meeste boeren van San Salvador. Jezus had trouwens gezegd dat er altijd arme mensen zouden zijn (Mt 26, 11).

Het Boek Spreuken (hoofdstuk 30, 8-9) vat het probleem goed samen: <<geef mij armoede noch rijkdom, doe mij het brood genieten dat mijn rantsoen is, opdat ik niet verzadigd raak en U ga verloochenen en ga zeggen: 'Wie is Jahwe?' - opdat ik niet arm word en ga stelen en mij aan de naam van mijn God vergrijp.>>

Paulus heeft het over “de collecte voor de heiligen”, “gaven”,… (1 Kor. 16, 1-4): wij moeten collectief blijven zorgen voor de armen.

Jezus is plaatsvervanger van God op aarde en wij moeten Jezus vertegenwoordigen op een waardige manier. De volgende vragen van zelfkritiek dringen zich op: zijn we niet te zeer gehecht aan onze comfort-zone? Leven we niet te zeer prestatiegericht? Zijn we niet te zeer uit op macht, status, populariteit (social media!), welvaart? Hoe is onze balans tussen uitgaven voor eigen genot en gaven voor de anderen? De blijde boodschap van Jezus had altijd al iets uitdagend: “Hij [God] heeft mij gezonden om aan armen de Blijde Boodschap te brengen” (Lc 4, 18).

Hopelijk mogen ook wij de Blijde Boodschap waardig ontvangen…

Bernard