De lezingen van Allerheiligen staan in schril contrast met het Halloween-gebeuren (dat – helaas – steeds meer gevierd wordt in onze contreien): het zijn werkelijk troostliederen. Halloween betekent letterlijk “aan de vooravond van Allerheiligen” en is een dodenherdenking die het accent legt op griezel en bang maken. Het hoogfeest van Allerheiligen benadrukt de nagedachtenis van alle heiligen in de geloofsovertuiging dat die overledenen verder leven in het hiernamaals. De grote menigte die uit de verdrukking komt zingt een loflied voor God en voor het Lam. In de hemel alleen witte gewaden, geen rood van het bloedvergieten, geen zwart van de rouw, alleen wit als teken van hoop.

Volgens de tweede lezing zijn wij, dankzij het kruisoffer van het Lam Gods, kinderen van God geworden.

De evangelielezing is het begin van de Bergrede, hét manifest van het christendom, hét mooiste stukje gewijde literatuur: de Zaligsprekingen. Ook hier niets dan troost en hoop voor mensen wier leven een tranendal is. Het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn, zeker niet in deze aanslepende coronacrisis. Wie van ons kent er niemand die getroffen werd door het virus? Sinds ruim een half jaar is ons leven ingrijpend veranderd door een afbraak van onze sociale contacten, vereenzaming, ziekte, angst voor besmetting, smetvrees, gedwongen afstand, vervreemding,… Maar, zo luidt de blijde boodschap, ooit komt het allemaal goed. Als het niet hier op aarde is, dan toch zeker in de hemel.

De novembermaand is vaak troosteloos qua weer en daarom biedt de Katholieke Kerk ons een familiefeest aan: alle christenen zijn immers heiligen volgens de apostel Paulus. En al die heiligen zeggen ons in koor: de dood heeft niet het laatste woord. Begin november gaan verdriet en hoop hand in hand. Gedeelde smart is halve smart: het is daarom een mooie traditie met z’n allen naar het kerkhof te gaan op 1 november (en niet op de verjaardag of sterfdag van de overledene, zoals in Nederland). Vroeger werd het kerkhof ‘s nachts verlicht met talloze kaarsen (nu nog steeds in landen als Polen). Zelfs het woord “kerkhof” is zoveel mooier dan begraafplaats: de hof verwijst naar de tuin van Eden en naar het verrijzenisverhaal bij uitstek (Johannes 20). Vroeger spraken wij van het Allerheiligenverlof; nu is dat de Herfstvakantie geworden met als hoogtepunt Halloween. Laten wij terugkeren naar de ware betekenis van het Allerheiligenverlof en laat ons ervoor zorgen dat de Kerk en zelfs het kerkhof plekken van hoop en troost worden.

Bernard

Geen feed gevonden