De eerste christenen keken uit naar een snelle wederkomst van Christus; de meeste eigentijdse christenen kijken er veel minder, misschien zelfs te weinig, naar uit. De Kerk wil “de fakkel van de hoop” (Missaal pag. 2) hoog houden. Dit gezegd zijnde, moeten we niet beginnen gissen naar het tijdstip van Christus’ wederkomst; wel moeten we beseffen dat de Advent niet alleen uitkijkt naar de menswording of geboorte van de Redder, maar ook naar de Wederkomst van diezelfde Redder, als Rechter. Het is belangrijk dat wij hoopvol blijven uitkijken en de bijna laatste woorden van de Bijbel blijven uitroepen: Kom, Heer Jezus!

Het evangelie herhaalt formeel: “Weest waakzaam!”. Dit geldt trouwens voor “allen” (“omnibus” in het Latijn) (Mc 13, 37). In de korte parabel die Jezus vertelt is Hijzelf de landheer die Zijn huis (Kerk in bredere zin) voor langere tijd overdraagt aan Zijn dienaren. Die dienaren, dat zijn wij: wij moeten met andere woorden de zaken van de Heer behartigen tot Hij wederkeert (cf. het Mysterium Fidei, in woord en vooral daad). Het is vooral de “deurwachter” die op wacht moet staan om uit te kijken naar de wederkomst van de Heer, maar dat wil niet zeggen dat de andere dienaren zomaar mogen indommelen. Integendeel, alle dienaars hebben een taak toegewezen gekregen.

Het grote gevaar van de passiviteit wordt mooi beschreven in de eerste lezing (Js 63, 17.19): wij verwachten misschien dat God de hemel openscheurt en afdaalt en in afwachting dwalen wij rustig af van Gods wegen. Wij mogen niet wachten totdat God “schrikwekkende dingen” doet (Js 64, 2). De grote profeet Jesaja voorspelde al het gevaar van een tijd, waarin niemand zich nog tot God richt. In een tijd van kerken die leeglopen herkennen wij wat Jesaja beschrijft. Laten we vooral ook luisteren naar de laatste woorden van de eerste lezing (Js 64, 7): “En toch, Jahwe, zijt Gij onze vader. Wij zijn de leem, Gij zijt de boetseerder, wij allen het werk van uw hand”.
In een tijd van secularisering moeten wij meer dan ooit de Advent vieren met de nodige aandacht en waakzaamheid.

Bernard

Geen feed gevonden