Als heiligendag is 14 februari heel bekend; van de heilige zelf (Valentinus van Terni) is helaas heel weinig bekend. Er zijn trouwens 3 of zelfs 4 heiligen die de naam Valentinus dragen, allemaal hebben ze geleefd in de 3de-4de eeuw. De datum van 14 februari werd reeds in 496 door Paus Gelasius 1 uitgeroepen tot dag van de heilige Valentijn. Op die dag zou Valentinus de martelaarsdood zijn gestorven (hij werd waarschijnlijk onthoofd tijdens de zoveelste christenvervolging), wat eigenlijk best cynisch is. Terni ligt in Midden-Italië en Valentinus was er bisschop in de 3de eeuw. Volgens de legende gaf hij boeketjes bloemen uit zijn eigen tuin aan jonge koppels. “Valens” betekent ‘gezond & sterk’ in het Latijn: daarom is Valentinus van Terni de patroonheilige van niet alleen de geliefden, maar ook van de mensen die lijden aan kreupelheid, koude koorts of epilepsie.

Als men in de Katholieke Kerk spreekt van geliefden, denkt men automatisch aan het huwelijk, als sacrament.

“De eis van eenheid en onontbindbaarheid richt zich in eerste instantie tegen de polygamie (…) en ook tegen wat je ‘successieve polygamie’ zou kunnen noemen.” (Youcat, 2011, § 262)
Wat het huwelijk betreft, liggen zowat alle traditionele standpunten van de Katholieke Kerk onder vuur: geen geslachtsgemeenschap vóór het huwelijk (dus bij voorkeur vrij jong trouwen), geen voorbehoedsmiddelen, want het koppel moet “openstaan voor kinderen” (ibid.). De Katholieke Kerk ziet een drietal factoren waardoor het huwelijk steeds meer onder druk komt te staan (ibid., § 264): gebrek aan communicatie en aandacht voor de andere, socio-economische problemen en vooral zonden. De Jongerencatechismus (Youcat) spreekt ook van “andere vernietigende krachten”. Persoonlijk denk ik daarbij aan het feit dat onze jongeren leven in een overvloed van prikkels, aan een steeds hoger wordende snelheid van de informatiekanalen, verslaafd aan een cultuur van de “kick”, in een context van enorme ontkerkelijking. Een huwelijksjubileum van 50 jaar (goud), 60 jaar (diamant), 70 jaar (platina of briljant), 80 jaar (eik), 90 jaar (graniet) of 95 jaar (titanium) zal steeds moeilijker worden in de gegeven omstandigheden: het is te monotoon, net zoals een eucharistieviering ervaren wordt als langdradig, wegens een gebrek aan actie.

De heilige Valentijn gaf, als martelaar, zijn leven voor zijn geloof, meer bepaald voor zijn geloof in het huwelijk als sacrament. Wie gaat er in het Westen van de 21ste eeuw nog zijn leven geven voor God, de Kerk, het geloof of wat dan ook? “Kerkelijk trouwen”, zegt Youcat (§ 263), “betekent: meer vertrouwen op Gods hulp dan op je eigen voorraad aan liefde.”

Onze kapitalistisch geïnspireerde consumptie- en wegwerpmaatschappij probeert deze “voorraad aan liefde” te spijzen met een overaanbod aan producten, gaande van gebakjes tot min of meer nutteloze gadgets. Net zoals Halloween Allerheiligen overschaduwt, holt de commerciële Valentijnsviering de Bijbelse liefde uit. Beide feesten zijn een echte rage geworden…

Laat ons eindigen met de romantische kant van het heiligenverhaal: Valentinus zou ooit een blind meisje hebben genezen en vlak vóór zijn drievoudige executie (stokslagen, steniging, onthoofding) schreef hij een briefje voor dit meisje. Ondertekend: “van Uw Valentijn”...

Bernard

Geen feed gevonden