Wanneer een leerling in de Joodse school me vroeg waar christenen de Heilige Geest vandaan haalden, was hij verrast te horen dat de “rûah” (levensadem, wind) helemaal “in het begin” (Genesis 1, 2 of Beresjiet) van zijn eigen Thora aan het werk was: “de Geest van God zweefde over de wateren”. Net zoals de Getuigen van Jehovah zien de meeste Joden een tamelijk onpersoonlijke kracht in “de Geest van God”. We zijn toen niet dieper ingegaan op de theologische discussie, maar toch lijkt de Geest niet zo onpersoonlijk in het Oude Testament: “Ik [God] heb mijn geest op hem [mijn dienstknecht] gelegd” (Js 42, 1); “De geest van Jahwe, mijn Heer, rust op mij, want Jahwe heeft mij gezalfd” (Js 61, 1).

F0034b20 (foto: "het feest van Pinksteren" door El Greco). In het Nieuwe Testament betekent de Griekse term “paraklẽtos” letterlijk iemand die (eerder passief) erbij geroepen wordt om hulp en ondersteuning te bieden, maar gaandeweg wordt de “paraklẽtos” een eerder actieve bemiddelaar, advocaat, trooster,… Heel belangrijk is de boodschap van Gabriël aan Maria (Lc 1, 35): “De heilige Geest zal over u komen en de kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen; daarom ook zal wat ter wereld wordt gebracht heilig genoemd worden, Zoon van God”.

We hebben al een hele weg afgelegd van de onpersoonlijke kracht die over het water zweefde tot de heilige Geest die over Maria komt.
De Koran vindt dat zelfs deze benadering nog te abstract is en schetst de wonderbaarlijke verwekking van Jezus als volgt (Soera 19, 17): “Vervolgens zonden Wij [Allah] haar [Maria] Onze Geest (de engel Gabriël) en hij verscheen aan haar als een volmaakt mens”.

Er gaat van de Heilige Geest hoe dan ook een enorme scheppende kracht uit. Zelfs wat wij Pinksteren noemen, namelijk de uitstorting van de heilige Geest, is al terug te vinden in het Oude Testament (zie bijvoorbeeld Ez 39, 29). Er zijn zelfs exegeten die vinden dat het tweede Boek van Lucas, de Handelingen van de Apostelen, beter “de Handelingen van de heilige Geest” zou heten. Volgens Paulus deelt de heilige Geest de volgende 9 gaven (pneumatika of charismata) uit (1 Kor 12, 8-10 – partim): “wijsheid” , “een woord van kennis”, “het geloof”, “ziekten genezen”, “wonderen doen”, “de profetie”, “de onderscheiding van geesten”, “velerlei taal of de vertolking ervan”. Paulus benadrukt in het volgende vers dat de heilige Geest “aan ieder zijn gaven uitdeelt zoals Hij het wil”. Dezelfde Heilige Geest brengt ook 9 vruchten voort in mensen: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing (zie Gal 5, 22). Paulus voegt er fijntjes aan toe dat niemand iets kan hebben “tegen zulke dingen”. De heilige Geest speelt een ongelooflijk belangrijke rol in het leven van Jezus. Tijdens de doop van Jezus in de Jordaan zijn de 3 personen van de Drie-Eenheid aanwezig: < En zie, daar ging de hemel open en Hij zag de Geest Gods neerdalen in de gedaante van een duif en over zich komen; en een stem uit de hemel sprak: “Dit is mijn Zoon, mijn veelgeliefde, in wie Ik welbehagen heb.” > (Mt 3, 16-17)

Idem voor Joh 14, 16-17: “Dan zal de Vader op mijn gebed u een andere Helper geven om voor altijd bij u te blijven, de Geest van de waarheid”.
De trinitaire formule culmineert in Mt 28, 19 met een zinsnede die iedereen kent: “Gaat dus en maakt alle volkeren tot mijn leerlingen en doopt hen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest”.

De conclusie van dit artikel is eenvoudig: de heilige Geest is aanwezig in de Bijbel van begin tot einde, van Gn 1, 2 tot Apk 22, 17:
< De Geest en de bruid [de Kerk] zeggen: 'Kom! Laat wie het hoort, zeggen: “Kom!” Wie dorst heeft kome. Wie wil, neme het water des levens, om niet.' >

Bernard

Geen feed gevonden