Op donderdag 2 oktober 2014 om 16:00 uur vond een orgelconcert plaats in onze Sint-Joriskerk. De aanleiding was het artistiek luik van de verdediging van het doctoraatsproefschrift door Annelies Focquaert met als thesis: “Jacques-Nicolas Lemmens: de Belgische organist uit de 19de eeuw?"

Jacques-Nicolas Lemmens (°1823) was een getalenteerd organist en componist die een grote invloed gehad heeft op de ontwikkeling van het moderne orgelspel in ons land, maar ook ver daar buiten, onder meer in Engeland (waar hij zijn echtgenote zou ontmoeten) en Frankrijk waar hij vele concerten gaf. Door zijn ervaring met het bespelen van diverse orgels werd hij bovendien een gewaardeerd adviseur bij de orgelbouwers uit zijn tijd, waaronder Aristide Cavaillé-Coll. Hij was een groot didacticus die leerlingen voortgebracht heeft als Alexandre Guilmant en Charles-Marie Widor.

Na zijn orgelprofessoraat legde hij zich vooral toe op de studie van katholieke kerkmuziek, niet in het minst op de begeleiding van de Gregoriaanse gezangen. Lemmens kreeg ook een internationale faam als orgelvirtuoos van de muziek van Johann Sebastian Bach. In 1878 werd hij de eerste directeur van de school voor godsdienstige muziek (“l’École de musique religieuse”) die in Mechelen door het Belgisch episcopaat werd opgericht. Dit hoger instituut voor kerkmuziek, dat thans in Leuven is gevestigd, werd later naar hem vernoemd.

 

Die Jacques-Nicolas Lemmens was dus blijkbaar echt niet de eerste de beste!

 

We kregen tijdens het concert in onze Sint-Joriskerk meer dan een uur lang muziek van Lemmens te horen die gepubliceerd werd tussen 1862 en 1876. Deze periode komt overeen met zijn creatieve hoogtepunt. Het is ook toen dat het orgel in onze Sint-Joriskerk ontworpen en gebouwd werd door de in Europa toen leidinggevende manufactuur Merklin. Dit legt wellicht uit waarom dit laatste instrument zich zo uitzonderlijk goed leent voor het spelen van de composities van Lemmens.

 

Uit de programmatoelichting citeert de verslaggever: “Het elegante Allegretto (gepubliceerd in 1866) illustreert, net als de Sonate (gepubliceerd in 1876) de Engelse periode van Lemmens en draagt de stempel van een componist ‘classique progressif’. Als musicus integreert hij verschillende werelden: oud en nieuw, Duits en Frans, Engels en Belgisch, zangerig en streng, met de romantische herinnering aan een klassiek verleden waarin Bach, Mozart en Haydn broederlijk naast elkaar wonen.” 

Dit vat de sfeer en het bereik van het concert in de Sint-Joriskerk eigenlijk perfect samen. De aanwezigen hebben tijdens dit concert genoten van complete uitvoeringen van complexe stukken muziek die op multidimensionale wijze de veelheid van historische en geografische invloeden van de componist integreren.
 

Dat een half uur na het einde van het concert nog steeds de helft van de bijna honderd bezoekers in de kerk waren, beantwoordt wellicht de vraag van de thesis: "Was Lemmens de Belgische organist uit de 19de eeuw?" Het antwoord is volgens de verslaggever na deze gebeurtenis te hebben bijgewoond volmondig: JA. - PdlB -

Geen feed gevonden