wij zalven jou met onze liefde en Gods nabijheid...

Vroeger noemden de mensen dit sacrament 'het Heilig Oliesel' en deed het meteen denken aan de dood. Wanneer de dokter zijn armen in de hoogte stak en tegen de familie zei: 'roep de pastoor maar', dan wisten de mensen dat het zover was en moest de pastoor met het viaticum (de communie voor de stervenden waarmee ze gesterkt over de grens van leven naar dood konden) en met infirmorum (olie van de zieken) aanrukken. Het was een sacrament dat je zo laat mogelijk moest zien te krijgen, want al je zonden werden vergeven en dus kon ja daar maar beter niet te haastig mee zijn.

Tegenwoordig ziet men dat niet meer zo. Het sacrament van de ziekenzalving is een ritueel dat kracht wil geven aan wie ernstig ziek is.

De twee belangrijkste onderdelen ervan zijn de handoplegging en de zalving. Ze drukken precies uit wat de zieke verlangt: goede zorgen en geborgenheid boven zijn hoofd van mensen om zich heen maar ook van God. Zalven met olie die terug gezond of heel wil maken. Een ziekenzalving is geen gebeuren tussen de zieke en de priester alleen. De familie en ook de verzorgende mensen horen erbij. In die brede kring wordt met de zieke gebeden en worden deze betekenisvolle gebaren gedaan.

Als jij ernstig ziek bent en je wenst Gods nabijheid om je sterk te maken, dan verlang je misschien naar de ziekenzalving. Bel zelf of laat je familie gewoon naar de pastoor en hij komt bij je thuis of in de verzorgingsinstelling. Je kan ook contact opnemen met de mensen van Ziekenzorg (raadpleeg de informatiesteekkaart voor contactinformatie).